ابزار نظر سنجی

عملیّات اجرائی چهارمین دوره انتخابات شوراهاب اسلامی شهر و روستا که با صدور دستور وزیر کشور برای انتشار آگهی ثبت نام از داوطلبان و تشکیل هیأتهای اجرائی در 21 فروردین آغاز شده بود، روز گذشته، با شروع ثبت نام از داوطلبان وارد مرحل بعدی خود شد. براساس "قانون اصلاح قانون تجمیع انتخابات" مصوب 2 تیرماه 1389، با افزایش طول دوره سوم شوراهای اسلامی، انتخابات این دوره از شوراها همزمان با انتخابات دوره یازدهم ریاست جمهوری برگزار می گردد و همین مسأله موجب شده است که انتخابات شوراها تحت الشّعاع قرار گیرد و علیرغم اهمیّت آن، مورد کم توجّهی قرار گرفته ، طمع قدرت طلبان مطرود جامعه را برای ورود و نفوذ در شوراها تحریک کند.
طبق اصول هفتم و یکصدم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شوراها به عنوان ارکان تصمیم گیری و نظارت بر اداره امور کشور شناخته شده و لذا نقشی تعیین کننده در سرنوشت کشور دارند و بطوریکه پیش بینی می شد و تجربه نیز نشان داده است شوراها می توانند زمینه ساز کشف و تربیت مدیران و دستیابی جریانات سیاسی به ارکان قدرت در کشور شوند.
شوراهای اسلامی شهر و روستا یکی از مهمترین جلوه های واگذاری کار مردم به خود آنها بوده و برای برنامه ریزی جهت رفع مشکلات و پیشرفت امور مناطق توسط منتخبین همان مناطق تشکیل می شود و لذا از اعضای شوراها انتظاری جز همدلی با یکدیگر برای خدمت صادقانه نیست، امّا تجربه 3 دوره این شوراها نشان داده است که هرگاه مردم اشخاص صدیق و عاشقان خدمت را به عضویت شوراها برگزیده اند، همدلی در جهت خدمت به مردم شکل گرفته و اعضاء در فضائی صمیمی به رفع مشکلات و پیشبرد برنامه ها پرداخته اند، امّا در مناطقی که، مردم تحت تأثیر تبلیغات و یا بدلیل وابستگیهای قومی و گروهی، افراد دنیا پرست و قدرت طلب را انتخاب کرده اند، شورائی با تشتّت آراء بوجود آمده که خود به کانونی مشکل آفرین تبدیل شده است.
کم توجّهی مردم و رسانه ها به مسأله انتخابات شوراها، به دلیل همزمانی آن با انتخابات ریاست جمهوری از یک طرف و عدم وجود نهاد پرقدرت و صاحب صلاحیّتی همچون شورای نگهبان برای رسیدگی به صلاحیت داوطلبان عضویّـت در شوراها و نظارت دقیق بر اجرای انتخابات آن، می تواند محرّک بسیاری از افراد و جریانهای فرصت طلب، برای ورود به صحنه کم درد سر انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا باشد. این افراد و جریانها که بدلیل عدم تقیّدات شرعی از ثروتهای بادآورده نیز برخوردار بوده و از فریبکاری نیز ابائی ندارند، ممکن است که با تبلیغات فراوان به جلب رأی مردم و عضویّت در شوراها موفق شده و تجربه تلخ برخی شوراهای گذشته را مکرّر کنند، لذا باید در افشای این افراد و جریانها کوشید و ما انشاا... چنین خواهیم کرد.